Pat Metheny Side Eye III+

Po kilku latach nieobecności Pat Metheny powraca do Krakowa. Jego występ będzie częścią światowej trasy promującej Side-Eye III+, najnowszy album artysty, którego premierę zapowiedziano na luty tego roku

LINEUP:
Pat Metheny – Guitar
Joe Dyson – Drums
Chris Fishman – Piano/Keyboards
Jermaine Paul – Bass
Leonard Patton – Percussion/Vocals

To kolejna odsłona koncepcji Metheny’ego, opartej na otwartym dialogu z niezwykle utalentowanymi muzykami młodszej generacji zapraszanymi do wspólnego rozwijania nowych idei, improwizacji i brzmień. Muzyka nawiązuje do jego wcześniejszych dokonań, lecz opowiadana jest współczesnym, dynamicznym językiem, eksplorującym szerokie spektrum środków wyrazu gitarzysty.

Podczas koncertów prezentowane będą nowe kompozycje lidera, zarejestrowane na „Side-Eye III+”. W nagraniach studyjnych wzięło udział aż piętnastu muzyków — stąd znak „plus” w nazwie projektu — natomiast w trasie Metheny’emu towarzyszyć będą: Chris Fishman (fortepian, syntezatory), Joe Dyson (perkusja), basista z Kalifornii Jermaine Paul oraz perkusjonalista i wokalista Leonard Patton. Brzmienie i skład zespołu trochę przypominają słynny zespół Pata z lat 80. Każdy występ ma funkcjonować jako swoiste laboratorium, w którym pomysły Metheny’ego nabiorą ostatecznego kształtu w trakcie wykonania. Formuła spontanicznego grania zawsze sprzyja niespodziankom i z pewnością sprawi, że koncerty będą różnić się od siebie formą i przebiegiem.Szczegóły projektu nadal pozostają owiane tajemnicą. Jak dotąd udostępniono tylko jedno nagranie (In On It zapowiadające materiał, jednak nawet ten krótki klip wystarczył, by w wielu miastach bilety na koncerty zostały wyprzedane.

Pat Metheny urodził się w 1954 roku w Kansas City w rodzinie muzyków. Początkowo grał na trąbce, następnie sięgnął po gitarę. W krótkim czasie osiągnął poziom umożliwiający mu występy z czołowymi jazzmanamiKansas. Jeszcze jako nastolatek rozpoczął naukę w Berklee College of Music. Trafił tam pod skrzydła MickaGoodricka (studiowali u niego m.in. John Scofield i Bill Frisell), który uczył go nie tylko techniki, ale też myślenia o gitarze w kategoriach stylu, barwy i narracji. W wieku 19 lat sam dołączył do grona wykładowców Berklee, a jednym z jego uczniów został Mike Stern.

Karierę sceniczną rozpoczął w 1974 u boku wibrafonisty Gary’ego Burtona. Rok później, z udziałem m.in. Jaco Pastoriusa, nagrał debiutancki album „Bright Size Life”, który zdefiniował na nowo możliwości gitary elektrycznej w jazzie i fusion. Największą popularność przyniosła mu działalność w ramach Pat Metheny Group, współtworzonej m.in. z nieodżałowanym klawiszowcem Lyle’em Maysem. Zespół czerpał inspiracje z jazzu, muzyki Ameryki Południowej, folku i rocka, wypracowując melodyjne brzmienie o ciepłym, lirycznym charakterze. Albumy takie jak „Still Life (Talking)”, „Letter from Home” czymonumentalna „The Way Up” ukazały Metheny’ego jako artystę potrafiącego łączyć rozbudowane formy z komunikatywnym przekazem emocjonalnym, co sprawiło, że jego muzyka docierała również do odbiorców spoza środowisk jazzowych.

Pierwszoplanowym elementem muzyki Metheny’ego jest brzmienie. Na przełomie lat 70. i 80. stał się jednym z prekursorów stosowania elektroniki w jazzie. Sięgał po syntezatory gitarowe (m.in. Roland GR-300, na którym zagrał solo w kultowym Are You Going with Me), sampler Synclavier — wykorzystywany zarówno jako narzędzie kompozytorskie, jak i źródło brzmień — oraz szeroką gamę przetworników i efektów dźwiękowych. Równolegle wprowadzał nietypowe modele gitar: sześcio-, dwunasto- i piętnastostrunowe, a w latach 90. grał na zaprojektowanejspecjalnie dla niego 42-strunowej Pikasso. Do dziś pozostaje artystą otwartym na nowe technologie, eksperymentując z elektroniką, MIDI oraz hybrydowym instrumentem orchestrion – elektro-mechanicznym systemem (rodzajem „szafy grającej”) sterowanym komputerowo. W efekcie wieloletnich poszukiwań wypracował własny sound, a właściwie szeroką paletę barw i poetykę gry, niezależną od konwencji, w jakiej aktualnie się porusza.

Styl Metheny’ego jest rozpoznawalny, a zarazem otwarty na ciągłe zmiany. Jego gra opiera się na płynnym legato, lirycznym frazowaniu oraz wyrafinowanych voicingach, pozwalających swobodnie kształtować harmonię utworów. Łączy śpiewną melodykę z rytmiczną złożonością, poruszając się między klasycznym groove’em, wpływami latynoskimi a polirytmią.

W różnych okresach działalności współpracował z wybitnymi muzykami jazzowymi, m.in. Ornette’em Colemanem, Charliem Hadenem, Herbiem Hancockiem i Jimem Hallem, twórcą muzyki współczesnej Steve’emReichem, oraz z artystami popu, m.in Davidem Bowiem (This Is Not America). W Polsce towarzyszył wokalistce Annie Marii Jopek podczas prac nad płytą „Upojenie”.

Prowadzi zdyscyplinowany i higieniczny tryb życia, któremu zawdzięcza młodzieńczą sylwetkę i energię na scenie. Nigdy nie używał alkoholu ani narkotyków. Podczas tras koncertowych regularnie uprawia jogging, traktując go jako sposób na utrzymanie kondycji i oczyszczenie umysłu. Jego jedyną „słabością” pozostaje Coca-Cola, która — jak sam przyznaje — towarzyszy mu w okresach intensywnej pracy.

Twórczość Metheny’ego pozostaje przykładem rzadkiej równowagi między konsekwencją artystyczną a nieustanną ciekawością świata dźwięków. Jest zakorzeniona w tradycji, a jednocześnie otwarta na nowe trendy i brzmienia. Skala jego dorobku znajduje odzwierciedlenie w 20 Grammy (i 39 nominacjach) przyznanych mu w różnych kategoriach. Dziś jego nazwisko jest marką rozpoznawalną na całym świecie, synonimem jakości i niezależności.