Stacey Kent

Kiedy wydawało się, że w wokalistyce jazzowej wyśpiewano już wszystko, a szalona wirtuozeria wykonawców przestała robić na kimkolwiek wrażenie, pojawiła się nowa nadzieja – Stacey Kent.
Artystka zaproponowała powrót do prostoty, muzyki która na pierwszym planie stawia melodię, swobodne swingowanie, szlachetność brzmienia i klarowny przekaz. Jej piękny głos, urok osobisty oraz umiejętność opowiadania historii za pomocą dźwięków i słów uwiodły fanów od pierwszego krążka (Close Your Eyes,1997).
Zawsze lubiła śpiewać, ale nie planowała kariery wokalistki. Pasją Stasey była literatura i języki obce, pragnęła, podobnie jak jej rodzice, poświęcić się karierze naukowej. Studiując w Niemczech, wpadła na pomysł, by pojechać do Londynu na przesłuchanie w prestiżowej Guildhall School of Music and Drama. Została przyjęta, choć nigdy wcześniej nie uczyła się muzyki. W Londynie poznała saksofonistę i kompozytora Jima Tomlinsona (przyszłego męża), z którym współpracuje do dziś. Owocem tej współpracy jest kilkanaście krążków wysoko ocenionych przez krytyków, w tym Breakfast On the Morning Tram, który zdobył serca słuchaczy (300 tysięcy sprzedanych egzemplarzy) i nominację do Grammy.
Stacey Kent wykonuje zróżnicowany repertuar – od coverów z Great American Songbook, poprzez klasyków piosenki francuskiej (Jacquesa Brela, Serge’a Gainsbourga), bossa novy Jobima, po hity gwiazd jazzu i muzyki pop. Sporą część programu Stasey wypełniają kompozycje Tomlinsona, które w sposób najbardziej wszechstronny ukazują jej talent, warunki głosowe i ekspresję.
Najlepiej czuje się w nostalgicznych balladach – jej ciepły, zmysłowy alt, idealna intonacja, mistrzowskie frazowanie oraz delikatne, ledwo uchwytne wibrato i zniuansowana dynamika potrafią hipnotyzować. Znajomość języków obcych pozwala Stasey nie tylko śpiewać utwory z oryginalnym tekstem (hiszpańskim, francuskim), ale też nawiązywać bezpośredni kontakt z publicznością podczas koncertów w różnych krajach świata.
Od lat współpracuje z grupą sprawdzonych muzyków, którzy podkreślają jazzowy charakter jej interpretacji. W zespole wyróżnia się saksofon Tomlinsona, kontrapunktujący linie wokalu ciepłym tonem, przypominającym Stana Getza.

– Bogdan Chmura

Skład:
Stacey Kent – vocal
Art Hirahara – keys
Jim Tomlinson – woodwind/percussion